1.   Glo
         Woorde & Musiek Jac Blanc

Sien jy my anders of sien jy my ook so?
Klou jy jou twee hande net vas omdat jy glo?

Jy glo in my.  Jy glo in my en my drome.      
Glo in my.  Jy glo in my volkome.

Sien die dagbreuk more heeldag in skerwe nie so skerp.
In elke dag ‘n gedagte maar ook ‘n wonderwerk.
Ek vind bietjies vrede op ‘n kronkelpad gestrooi.
Ek bring stukkies huistoe en verf dit immer-rooi.

Want ek glo in jou.  Ek glo in jou en jou drome.      
Glo in jou.   Ek glo in jou volkome.

Dou voor dag ontwaak jy weer my glimlag.      
Breuk my donker deure met sonskyn af.
Net voor ek val vang jy my onverwags,want jy glo in my.

‘n Breukdeel van ‘n sekonde, bereken my hartklop.
Die see klink opgewonde, sy getye sal nooit stop.

Want jy glo in my.  Jy glo in my en my drome.      
Glo in my.  Jy glo in my volkome.

Dou voor dag ontwaak jy weer my glimlag.      
Breuk my donker deure met sonskyn af.
Net voor ek val vang jy my onverwags.

Ek sien jou nou anders, as sommer net so-so.
Ek klou nou my twee hande ook vas omdat ek glo.

                               
2.   Solitaire
         Woorde & Musiek Jac Blanc

Wolke pak saam om my heen, ek weet ek't gebid vir reën, en dis hoe jy my seen. Ek vrees die dreigende donder weer, want ek is kaalgestroop; ek’s kaalvoet sonder hoop. Sal ons die berge veilig oorsteek? Hulle weier om antwoord te gee, as hulle my hoor skree. Vuurtoring flikker weer verkeerd.Ons is veilig deur die mis, maar iets voel so verkeerd.
                             
Sal ons paaie ooit, ooit, ooit weer kruis?

Ek probeer die spikkels nou verbind, maar als is deurmekaar, ek’s deel van jou spookverhaal. Jou buitelyne, die silhoette, is al wat ek oorhet, dis al wat ek nodig het. Ek’s so bang die kleur kom skielik deur en die trane wat jou verskeur, die trane van ons verlede.

Sal ons paaie ooit, ooit, ooit weer kruis?

Ek onthou die sinkplaat op die stofpad, die uitswaai voor jy indraai, die samesyn in Solitaire, en hoop jy maak ook so.
Ek onthou die stilte van die sonsak, die knetter van ‘n kampvuur, sangria soos ons feesvuur oor die reuk van die eerste reëns

Sal ons paaie ooit, ooit, ooit weer kruis?

Ek mis my tyd in solitaire; oop vlaktes en appeltert. Dis al wat mens nodig het; dis al wat ek nodig het.

                                              
3.   Ontrafel
         Woorde & Musiek Jac Blanc

Jou arms stywer om my nek dit voel of ek; ek en jy, in jou arms.

Sy probeer my oopsny en ontleed my hele lewe. Diep binne my ondersoek sy en ontrafel my verlede. Die donker breuk in stilte, my hart roep hard na jou. So bang sy sien al my foute, my binnekant is buite; by jou.

Met haar mes wil sy my hart wen. Met haar mes wil sy my leer ken. Vra my net, en ek se jou alles.  Vra my net, en jy sal sien…:      Ek's net soos jy.

Jou arms stywer om my nek dit voel of ek; ek en jy versmoor.

Jou arms stywer om my nek, voel of ek versmoor. Wie sal my uit die dood opwek, ek sien net een ry spore;  voor my.

Vra my net, en ek se jou alles.  Vra my net, en jy sal sien:     
Ek’s net soos jy! Net soos jy.  Ek’s net soos jy.
   
               
4.   Uiteindelik
         Woorde & Musiek, Jac Blanc

Ek trap weer in jou lokval, vir die duisendste maal.
In die water onderdeur die brug, was ek weer my gesig.

Ek vind uiteindelik geluk en ek vind weer myself.
Ek vind uiteindelik my plek in die wereld so mal.

Ek gee voor ek’s ontwapen, maar jy vlug steeds voor my uit.
Ek ontvoer jou liggaam, maar jou siel kom nooit meer saam.

Ek vind uiteindelik geluk en ek vind weer myself
Ek vind uiteindelik my plek in die wereld so mal.
Die wereld so mal.  Die wereld so mal.
  
Herhinner my aan 'n tyd van klaarblyklike blydskap.
Blykbaar bly jy nou in n siersteenhuis in blouberg.

Ek vind uiteindelik geluk en ek vind weer myself.
Ek vind uiteindelik my plek in die wereld so mal.
Die wereld so mal.  Die wereld so mal.

Ek vind uiteindelik geluk. Ek vind uiteindelik… 


5.   My Verbeelding
         Woorde & Musiek, Jac Blanc

Ek hoor die trein volg weer in my spore,  kompas bevestig ek’s verlore. Was jou aanduidings net meer duidelik,  sou ek kon sien en dit als vermy het.

Die regte een! Die regte een? Die regte een; as ek terugdink was dit regtig. Of was dit my verbeelding?   Net my verbeelding? Was dit my verbeelding? 
      
In jou bomskuiling voel ek veilig, my vryheid geen nut ek was so onveilig. Vergader in die donker, jou planne beraam my ondergang waarvoor jy bestaan het. In my bomskuiling voel jy veilig, weggesteek van jou verlede. Ek hoor jy’t die perfekte ontsnaproete ontdek, gekoppel aan jou selfsug loop jy dit alleen.

Die regte een! Die regte een? Die regte een; as ek terugdink was dit regtig.  Of was dit my verbeelding?   Net my verbeelding? Was dit my verbeelding? 

Wie in die wereld sou kon dink dat die winterson jou kon verblind. En die lig wat rigting vir my aandui is dieselfde son wat jy vermy. Kort voor lank aan die suide kant  kom die weste wind baljaar. Lig en sag deur jou ligte hare ; jy oorleef die orkaan. Seisoene  draai-draai.

Die regte een! Die regte een? Die regte een; as ek terugdink was dit regtig. Of was dit my verbeelding?   Net my verbeelding? Was dit my verbeelding?